Historie

Begin jaren zestig van de vorige eeuw was er in Noord-Holland een groot tekort aan voorzieningen voor verstandelijk gehandicapten. Commissaris van de Koningin Dr. M.J. Prinsen gaf in 1962 de aanzet tot uitbreiding van de zorg voor verstandelijk gehandicapten. Twee jaar later werd de ‘Dr. M.J. Prinsenstichting’ opgericht met onder meer als doel: “…een tehuis voor 600 geesteszwakken in Noord-Holland.”

Op 7 januari 1977 werd de eerste paal geslagen. De naam van de instelling die in 1978 haar deuren opende was Kadijkerkoog. In de loop der jaren groeide Kadijkerkoog en er woonden ongeveer 430 cliënten. De doelstelling van de woonwijk Kadijkerkoog was dat zij een woonwijk wilde zijn waar geestelijk gehandicapten in een aangepast leefmilieu zich zo optimaal mogelijk konden ontplooien en zich thuis konden voelen.

Prinsenstichting is in de loop der jaren veranderd. Inmiddels is de naam veranderd en noemen we cliënten mensen, net als ieder ander, maar wel mensen met een beperking. We zijn afgestapt van het idee dat mensen met een beperking in een afgeschermd gebied moeten wonen, weg van de maatschappij. Iedereen heeft recht op een plek in onze samenleving en mensen hebben een individuele zorgvraag en daar bedenkt Prinsenstichting graag passende oplossingen voor.

Ook staat Prinsenstichting aan de vooravond van een groot project: omgekeerde integratie. Waar in 1978 een afgeschermde woonwijk verrees, daar zal nu een nieuwe woonwijk ontwikkeld worden. De intentie hierbij is dat Kwadijkerpark een woonwijk wordt, waar mensen met en zonder beperking naast elkaar wonen en leven. Naast wonen biedt Prinsenstichting ondertussen veel meer diensten, zoals dagbesteding, vrijetijdsbesteding, behandeling, ambulante begeleiding en toeleiding naar werk.